HOME

Boeken

KookBoeken, TuinBoeken, KunstBoeken, FilosofieBoeken, EngelstaligeBoeken, DuitstaligeBoeken, InformatieveBoeken, VerhalendeBoeken, OudeBoeken, KinderBoeken, FotoBoeken. Boeken in het Spaans of Frans wat ik nauwelijks beheers, meegenomen van een vakantie voor weinig of van mijn laatste geld gekocht in een Boekwinkeltje. Gewoon omdat het er zo mooi uitziet. In de overtuiging dat als ik er maar eenmaal in begin te lezen ik de taal vanzelf weer machtig wordt.

Of wat dacht je van een boek wat ik eens op het toilet van een vliegveld vond welke vol staat met arabische tekens. Ik begrijp er niks van maar kan het niet wegdoen. Net als een Chinees kunstBoek waarvan zowel de prenten als de tekst prachtig zijn om naar te kijken. Het doet me denken aan de tijd dat ik nog niet kon lezen en dus zelf maar ging verzinnen wat er zou kunnen staan. Had ik over meerdere levens kunnen beschikken dan had ik er vast eentje besteed aan alleen maar lezen.

Wat andere v rouwen met schoenen , kleding of tassen hebben heb ik met boeken. Ik kan geen boekwinkel inlopen of ik moet een boek kopen. Liefst meerdere maar vanwege regelmatig terugkerende financiele tekorten heb ik hier wel een rem op zitten. Er is geen betere beheersing dan geen geld. Het motto 'op is op' is hier volledig op mij van toepassing. Nu ik niet meer in de stad woon kom ik minder vaak in een boekenwinkel dus is de verleiding beter te weerstaan. Maar ook dankzij het internet is het kostenbesparend genieten door de boeken 2ehands aan te schaffen. Nadeel is wel dat ik met nieuw verschenen titels een tijdje moet wachten. Men hoeft zich overigens geen zorgen te maken want echte armoe wordt hier niet geleden. Jean de Boisson (pseudoniem voor C. Bussingh)zei al eens; " er zijn ergere vormen van armoede dan geldgebrek".

Gevolg is dat ik op talloze plaatsen briefjes heb liggen en bladzijden in mijn agenda's gevuld heb met lijstjes van boekentitels die ik nog wens aan te schaffen. Soms weet ik niet eens meer waar het boek over gaat. De bibliotheek is voor mij geen optie, behalve om daar afgeschreven boeken te kopen, want ik ben een erg onregelmatige lezer. Het ontbreekt me nogal eens aan de tijd om te lezen en heel vaak val ik er ook bij in slaap. Boeken geleend van de bibliotheek komen mij steevast op boetes te staan wegens meerdere malen te laat inleveren. Boeken kijken doe ik ook graag bij mijn favourite tv programma "Boeken" van de VPRO. Via 'uitzending gemist' of via hun eigen site op het internet op ieder moment dat het me uitkomt.

Mijn voornemen is dan ook om in goede gezondheid heel oud te worden (wel 150) zodat ik mijn boekenlijstjes kan afwerken door te lezen of voorgelezen te worden. In een poging om van al mijn boekenlijstjes 1 overzichtelijke lijst te maken vindt u hier onder een lijst van boeken welke ik inmiddels gelezen heb of nog wil gaan lezen. Regelmatig aangevuld met nieuwe titels van oude en/of nieuwe boeken. Niet op alfabetische volgorde maar op volgorde van ontdekking behalve aan het begin van de lijst. Deze zijn op willekeurige volgorde van het terugvinden van mijn liijstjes. (de recensies zijn van mijzelf, of uit gemakzucht, her en der van het internet geplukt. Mocht er iemand zijn die toevallig zijn/haar recensie weergegeven ziet en hier bezwaar tegen heeft. Meldt dit dan en het zal direct verwijderd en/of aangepast worden). Overigens betekent 'geen recensie' duidelijk dat ik het boek (nog) niet gelezen heb.

 

" The book of five rings" : Musashi Miyamoto
De auteur Miyamoto Musashi (1584-1645), zo ongeveer Japans beroemdste samoerai, vatte in 1643 zijn levensfilosofie samen in dit boek. Deze korte tekst bevat de kern van zijn strategie van het zwaardvechten, die beïnvloed werd door zen en shintogodsdienst. Dit boek is zeker geen lichte kost. De tekst staat vol typische japanse beeldspraak waar je toch even kunt bij stilstaan. Het is een boek dat je elk jaar kan herlezen en er telkens iets nieuws uit kunt meenemen. Je vindt er veel uitspraken van Sensei in terug.

"Superleuk, maar voortaan zonder mij" : David Foster Wallace
Het verslag van een week die de Amerikaanse auteur David Foster Wallace doorbracht aan boord van het luxe cruiseschip MS Zenith in de Cariben. Met een bewonderenswaardig oog voor detail beschrijft hij wat hij heeft meegemaakt, gehoord, gezien, geroken en geproefd. Dit uiterst geestige bericht uit de microkosmos van een drijvend amusementspark groeit door zijn scherpe observatievermogen uit tot een doorlichting van de Amerikaanse samenleving

Fragment
‘Ik heb ontdekt dat er soorten blauw bestaan die het aller-, allerfelste azuur in intensiteit nog overtreffen. Ik heb meer en verfijnder gegeten dan ooit tevoren, en dat allemaal tijdens een week waarin ik ook aan den lijve heb ondervonden wat het verschil is tussen het “slingeren” en het “stampen” van een schip op zware zee. Ik heb een professionele komiek zonder een zweem van ironie tegen mensen horen zeggen: “Nu even serieus.” Ik heb fuchsia broekpakken gezien, menstruatieroze colberts, bruinviolette trainingsvesten en witte vrijetijdsschoenen, gedragen zonder sokken. Bij het blackjack heb ik professionele croupiers gezien die zo aantrekkelijk waren dat je naar hun tafels zou willen rennen om je geld tot op de laatste cent te verspelen. Ik heb welgestelde volwassen Amerikanen aan de gastenbalie horen vragen of je bij het snorkelen nat wordt, of het kleiduivenschieten in de openlucht plaatsvindt, of de bemanning aan boord slaapt en op welk uur het middernachtbuffet opengaat.’

"Niemand regeert" : Mark Chavannes
Als correspondent van het NRC ieschrijft hij hoe Nederland zichzelf bestuurt: met een mengsel van grootspraak en uitstel-als-oplossing. Niemand heeft het hier ooit gedaan. Maar niemand regeert echt. En het is de vraag of een meerderheid in dit land wel geregeerd wil worden. Een boek over de verpulvering van democratische politiek. Een pleidooi voor doe-het-zelf-democratie.

"Onverklaarbaar bewoond" : Bert Keizer
Wie een deel van zijn hersenen moet prijsgeven vanwege een ongeluk, een tumor of een bloeding, kan eindigen met een ernstig verdraaide versie van zichzelf. Een beschadigd brein betekent een beschadigde ziel.
Op zoek naar een dieper inzicht in de relatie tussen onze hersenen en onszelf, volgde arts en filosoof Bert Keizer gedurende enkele maanden een aantal hersenchirurgen en hun patiënten van zeer dichtbij. Zijn collega’s bewondert hij om hun durf en vaardigheid, maar hij stelt ze ook kritische vragen over de gevolgen van hun ingrepen.

"Indie Vaarwel" : Pans Schomper
In deze biografie beschrijft Pans Schomper zijn eerste twintig levensjaren in het voormalig Nederlands Indië (Indonesië) waar het leven paradijselijk was, totdat de Tweede Wereldoorlog, met de komst van de Japanners, zijn leven in een volkomen chaos veranderde. Pans Schomper is een schrijver met de instelling van de jeugd. Ondanks alle ellende blijft de toonzetting van zijn verhaal opgewekt. Hij heeft vele gebeurtenissen geaccepteerd en gelaten zoals ze zijn en ook de Japanners heeft hij kunnen vergeven. Hij is niet, zoals zo vaak gebeurt, met zijn volle emotionele lading tussen de gebeurtenissen van destijds en de reflectie van nu in gaan staan. Herinneringen, boeiend geschreven, zonder zelfmedelijden!

" Eureka" : Edgar Allan Poe
NBD|Biblion recensie
Poe zelf noemde zijn lange tekst Eureka in de ondertitel 'een prozagedicht' en schreef in het voorwoord dat hij wilde dat het na zijn dood 'uitsluitend als een Gedicht wordt beoordeeld'. In feite is het een soort kosmologische verhandeling, die in een heel andere (nogal wijdlopige) stijl is geschreven dan de verhalen die hem beroemd gemaakt hebben. Het is een wonderlijk en zeer verrassend stuk, omdat Poe niet alleen zeer goed op de hoogte blijkt te zijn van de natuurwetenschappen van zijn tijd maar ook nogal wat visionaire passages schrijft die vooruitlopen op latere ontwikkelingen in kosmologie, natuurkunde en zelfs hier en daar wiskunde. Zo schrijft hij over een mogelijke oerknal (zonder die term te gebruiken natuurlijk) en over het bestaan van sterrenstelsels buiten onze eigen melkweg. Het werk is gedurende vele jaren vergeten geweest; een breder publiek werd pas bereikt met de becommentarieerde uitgave in het Penguinboek 'The science fiction of Edgar Allan Poe' uit 1976. Deze Nederlandse editie bevat naast de tekst een groot aantal verklarende noten en een toelichting van twintig pagina's door de vertaler, die zich alle moeite geeft het genie van Poe te benadrukken. Jammer is dat het boek typografisch niet zo mooi is verzorgd.
(Biblion recensie, Drs. J.A. Dautzenberg)

"Wicked" : Gregory Maguire
Toen Dorothy triomfeerde over de Slechte Heks van het Westen in L. Frank Baum’s Amerikaanse klassieker The Wizard of Oz, hoorden we slechts haar kant van het verhaal. Maar hoe zat het met haar aartsvijandin, de mysterieuze heks? Waar kwam zij vandaan? Hoe was ze zo slecht geworden? En wat is de ware aard van het kwaad?
Gregory Maguire schept een fantasiewereld die zo rijk en vitaal is dat onze visie op Oz voorgoed verandert. Wicked gaat over een land waar dieren praten en niet meer behandeld willen worden als tweederangs burgers, waar Munchkinlanders streven naar het comfort en de stabiliteit van de middenklasse en de Blikken Man slachtoffer wordt van huishoudelijk geweld. En dan is er nog dat meisje met de groene huid, Elphaba genaamd, dat zal opgroeien tot de beruchte Slechte Heks van het Westen, een slim, prikkelbaar en onbegrepen wezen dat ons begrip van goed en kwaad op zijn kop zet.

"Het raadsel van het licht" : Cees Noteboom
Zijn er talen waarin je beter kunt liegen? Waarom heeft een koning een kroon op? Heeft een schilderij een huis, kan het ergens rusten? Cees Nooteboom schrijft de mooiste vragen uit de Nederlandse literatuur op. Op z'n vele reizen loopt hij altijd met een vraagteken rond. Lang niet altijd zijn het vragen die een antwoord behoeven. 'Kinderachtige naturen blijven zich altijd verbazen,' schreef hij op in het boek 'Voorbije passages' - 'Zo'n natuur heb ik dus.'

"De toverberg" en "Buddenbrooks": Thomas Mann

" Logicomix" : Apostolos Doxiadis

"Adel van de geest" : Rob Riemen
Rob Riemen, initiatiefnemer en directeur van het Nexus instituut dat debatten verzorgt tussen intellectuelen die het niet met elkaar eens zijn, heeft een boek geschreven waarin hij bepleit dat de intellectuele elite zich af moet keren van het post-modernisme en hun blaséhouding moet laten varen. Het is weer tijd voor grote waarheden en grote idealen.

"Buitenaardse beschaving" : Stefan Denaerde
"Ik heb in de jaren zestig een boek geïllustreerd dat grote indruk op me heeft gemaakt: Buitenaardse beschaving van Stefan Denaerde, een pseudoniem van Ad Beers. De schrijver kwam bij me met het krankzinnige verhaal dat hij contact heeft gehad met een vliegende schotel in de Oosterschelde. Het is een bizar boek. Een samenvoeging van gedachten die een mens haast niet kan bedenken. Juist daarom kreeg ik de indruk dat hij het meegemaakt zou kunnen hebben. In zijn boek geven de buitenaardsen Denaerde een waarschuwing voor de stommiteiten die de mens begaat. Ze houden de mens een spiegel voor en zeggen: ook bij ons dreigde het mis te gaan en wij hebben toen dit en dat gedaan."

Gelooft u dat Denaerde werkelijk buitenaardsen heeft ontmoet of gaat het om een beeldspraak?
  “Hij werd voor gek verklaard. Door iedereen in zijn bedrijf -hij was directeur van een firma met honderd werknemers- en zijn familie. Hij is uiteindelijk erg ongelukkig en eenzaam overleden. Een paar duizend mensen om hem heen geloofden hem. Een daarvan ben ik. Het is een gevaarlijk boek voor behoudende mensen. Maar er is veel meer bewijs dat hier buitenaardsen zijn geweest. Ook van andere planeten dan waar hij het over heeft. Er zijn ruimteschepen in Zuid Amerika gevonden. Hoe kan het dat piramides in Amerika werden gebouwd en op hetzelfde moment in Egypte? Er bestaan tekeningen van heel lang geleden die de aarde tonen zoals hij er vanuit de ruimte uitziet.”

Bent u niet bang om voor gek te worden versleten?
  “Daar heb ik lak aan. Dat hoort trouwens bij mijn vak. Als futuroloog loop ik zo ver voor de dingen uit dat ik het niet gek vind dat dingen nog niet gebeuren.”
(Paul van Schaik aan Rudolf Das)

" Brieven/Boek der rusteloosheid" : Fernando Pessoa

"Mysteriën" :Knut Hamsun

"Specht en zoon" : Willem Jan Otten

"Duitsland, een reis" : Wolfgang Büscher

"The blue afternoon" , "Armadillo", "Rusteloos" : William Boyd

"Road dogs": Elmore Leonard
Stel: je weet niks van Elmore Leonard. Je vindt ergens zo'n fraai hardcoverexemplaar van Road Dogs, maar dan zonder schutblad. Je hebt dus niet kunnen lezen hoe hij daarop aangeduid wordt: als 'de grootste misdaadschrijver van onze tijd, misschien van altijd'. Je opent het boek en constateert, op grond van de lijst met eerdere titels, dat dit zijn vijfenveertigste boek is. Eén non-fictie boek heeft hij op zijn naam en daaruit kun je afleiden dat hij een autoriteit moet zijn, want de titel luidt: Elmore Leonard's 10 Rules of Writing. De rest van zijn oeuvre bestaat uit fictie. Sommige titels doen aan geziene films denken: Get Shorty, Be Cool, Out of Sight, Mr. Majestyk, Hombre. Voorin Road Dogs staan wat trefwoorden ter catalogisering: 'fictie', 'ex-gevangenen', 'Los Angeles', 'mediums', 'oplichters en zwendel'. Waar kom je in terecht?

In een extreem praterige roman, waarin verder niet zoveel actie plaatsvindt, behalve op de laatste vijftig pagina's waarin twee moorden worden gepleegd - iemand weigert macaroni met kaas en gaat eraan.

"Confessions of an Eco Sinner":. Travels to where my stuff comes from.: Fred Pearce

"Proust was een neuroloog. Waarom kunst vaak voorop loopt op de wetenschap": Jonah Lehrer

"De gang naar Canossa. De westerse revolutie rond het jaar 1000": Tom HoIland
I n de tiende en elfde eeuw voerden de geestelijke en de wereldlijke macht een felle strijd om de hegemonie over het westen, een strijd waarbij ook de Vikingen uit het noorden, de Byzantijnen uit het oosten en de Mohammedanen uit het zuiden betrokken raakten. Toen die twee eeuwen voorbij waren was de weg vrij voor de renaissance van de twaalfde eeuw en voor de geboorte van het moderne Europa. De scheiding van Kerk en Staat was definitief een feit. Maar het had ook heel anders kunnen lopen.

"Toeval! Hoe de kwantumfysica ons wereldbeeld verandert" : Anton Zeilinger

"De schijfwereld" serie: Terry Pratchett
De boeken zijn satires op de meest uiteenlopende onderwerpen en stijlen uit heden en verleden, en eindigen meestal in een hilarisch beschreven chaotische finale. De plot is vrijwel zonder uitzondering tot in de puntjes doordacht. Zoals bij meer grote humoristen gaan echter onder het komische oppervlak een diepe ernst en een scherpe maatschappijkritiek schuil. Terwijl de eerste boeken zich vooral beperkten tot een persiflage op conventionele thema's van de fantasy als genre, laten de latere werken zwaardere levensvragen aan bod komen; het in 2006 verschenen "Thud!" gaat bijvoorbeeld eigenlijk over religieus fundamentalisme.

"Molotov's Toverlantaarn" : Rachel Polonsky
De Britse slaviste Rachel Polonsky vertrok in 1998 naar Moskou, waar ze een appartement betrok op Romanovlaan 3. In de Sovjettijd woonde de top van de communistische partij in het appartementsgebouw. Van haar bovenbuurman kreeg ze de sleutels van het appartement van Vjatsjeslav Molotov (1890-1986), de minister van Buitenlandse Zaken onder Stalin en diens trouwste handlanger. Daar trof ze een deel van zijn bibliotheek aan. Aan de hand van Molotovs boeken ontvouwt zich in Molotovs toverlantaarn een verkenning van de Russische cultuur en geschiedenis.
Tientallen jaren was de eigenaar van deze boeken de op een na machtigste man in Stalins rijk geweest, een hoge apparatsjik die tijdens de jaren van o.a. De Grote Zuivering (1934-1939) ijverig aan de misdaden van de tiran had meegewerkt en miljoenen mensen tot een wrede dood had veroordeeld. ‘Als Molotov niet zou hebben bestaan, dan had hij moeten worden uitgevonden’ is een veelzeggende uitspraak van Stalin.

"Davaj" : Edwin Trommelen
Zeg je wodka – zeg je Rusland. In het boek Davaj! worden alle facetten van de wodka en zijn consumptie toegelicht. De slavist Edwin Trommelen heeft hierbij citaten uit de Russische literatuur verzameld, die hartverscheurende wodkataferelen heeft opgeleverd, vol van euforische roesmomenten, verdwaalde kwartaaldrinkers en meelijwekkende dorpspriesters. Dostojevski. Babel, Tolstoi, Gogol en Tsjechov, ze hebben allemaal over wodka geschreven. Davaj! (Daar gaan we.)