Mijn leven is mijn kunstwerk
Tijdens mijn opleiding aan de academie Minerva ontdekte ik dat het me er niet om ging of ik nu schilderde, beeldhouwde, filmpjes maakte of performances deed. Het belangrijkste was de intentie waarom ik iets wilde doen en dit veranderde niet bij het veranderen van de discipline. Logisch dus dat mijn voorkeur uitging naar de conceptuele kunst. Hierdoor heb ik geleerd dat ik mag spelen met de vorm.
Mijn intentie om iets te doen ontstaat vanuit de drang om te zoeken naar of het onderzoeken van de essentie van de handeling. Om te ‘zien’ waaruit mijn gedachten en ideeen hun oorsprong vinden.
Ik heb ontdekt dat iedere situatie waarin die drang omhoog komt mogelijk is en vraagt om een eigen uitvoering en benadering. Dat hoeft dus niet 1 discipline te zijn maar kan van alles zijn.
Dus schilder ik de ene keer en organiseer ik de andere keer. Of ik maak filmpjes of onderhoud een goed gesprek. Ga eens lekker koken of in de tuin rondlummelen. Doe iets voor mijn moeder of kijk tijdens een autorit naar de omgeving die voorbij schiet of naar de auto voor mij.
Alles wat ik in mijn leven doe vanuit die bepaalde intentie vormt mijn kunstwerk. Zichtbaar of onzichtbaar het maakt me niet uit. Het is leven vanuit een filosofie en niet volgens een concrete lijst van acties. Het is ook geen kwestie van anderen overtuigen van mijn visie maar meer een kwestie van goed om mij heen kijken wat er gebeurt en dat vertalen naar mijn eigen leven.
zie ook " filosofie van een leven"
