Project Wall House #2
Jeanne van Heeswijk, Erik Hagoort en Charles Esche werden op 08-02-2008 door Sylvia C. Ladage uitgenodigd met de bedoeling om samen met de bezoekers in de gelegenheid te worden gesteld een gesprek aan te gaan in een andere sfeer en/of omgeving dan gebruikelijk het geval is. De onderwerpen zouden kunnen gaan over het werk van de genodigden en hun visie op de hedendaagse kunst maar lagen echter niet vast.
Als locatie was voor het Wall House #2 gekozen vanwege de architectonische vormgeving. Een huis ontworpen door John Hejduk, wat door zijn bijzondere vorm tegelijkertijd zowel een dwingend karakter maar ook juist een heel open uitnodigend karakter laat zien. Dit o.a. door de vorm en plaatsing van bijvoorbeeld de ramen of de ligging van de keuken t.o.v. de entree.
De bijeenkomst ving aan op de bovenste verdieping waar de woonkamer zich bevindt, verplaatste zich vervolgens naar het midden (de keuken) om tenslotte te eindigen in de slaapkamer op de onderste verdieping.In de woonkamer stonden voor aanvang zo'n dertig stoelen kris kras geplaatst in de ruimte.Toen de kunstenaar bij aanvang als één van de laatsten de woonkamer betrad bleek men zich in een ruime cirkel gegroepeerd te hebben zoals ook wel bekend van verjaardagsfeesten(!). Bij het constateren van deze opstelling volgens de gebruikelijke conventies leek de kunstenaar enigszins verbaasd. Vervolgens werd gepoogd de discussie te openen. Toen dit ook de neiging vertoonde om zich naar de gebruikelijke conventies van een congres, lezing of debat te voegen besloot de kunstenaar om de regie, niet helemaal maar wel veel, los te laten om zo ruimte te laten ontstaan. Bij het wegvallen van de regie kwamen de verwachtingen, structuren, mechanismen en conventies bloot te liggen wat eerst voor de nodige verwarring zorgde. Bijzonder om te zien hoe mensen die ontstane ruimte (wel of niet) gebruiken en/of invullen door bijvoorbeeld de taak op zich te nemen om er een ‘normale’ bijeenkomst van te maken. Eentje die aan de verwachtingen (maar wiens en welke verwachtingen?) zou voldoen. Voor wie het wilde zien was er hier en daar de schoonheid van imperfectie. Iedereen werd in meer of minder mate met zichzelf en met de ander én met de al of niet geconstateerde nieuw ontstane ruimte geconfronteerd. Er ontstonden bepaalde spanningen die zichzelf ook weer oplosten nadat iedereen zich op verzoek van de kunstenaar naar onderliggende verdieping verplaatste. Hier bevond zich de keuken van het huis.
Opeens waren de meesten druk met praten. Iemand anders deelde drankjes uit en zo af en toe luisterde men naar elkaar. Het leek warempel haast alsof het zo hoorde. Na verloop van tijd verzocht de kunstenaar de groep om zich naar het laatste vertrek, de slaapkamer, te begeven. Hier bevond zich een tweepersoonsbed waar rondom stoelen geplaatst stonden. Er werden bonbons uitgedeeld en opnieuw drankjes geschonken. Er werden nu meer concrete vragen gesteld. Bij sommige mensen was nu duidelijk te zien dat hun houding in de loop van de middag was veranderd van opgelaten naar gelatenheid. Van wat zal er gebeuren naar ‘wat gebeurt er’.
meer weten over project wallhouse
Dit project is tot stand gekomen met medewerking van
Academie voor beeldende kunsten MINERVA en stichting Wall House #2.
www.academieminerva.nl
www.wallhouse.nl
